In februari 2008 is sYin begonnen met de uitvoer van haar adoptieprogramma. Het adoptieplan stelt geïnteresseerden in staat om zorg te dragen bij de financiële steun van onze kinderen.In februari 2008 is sYin begonnen met de uitvoer van haar adoptieprogramma. Het adoptieplan stelt geïnteresseerden in staat om zorg te dragen bij de financiële steun van onze kinderen.
sYin heeft uitgerekend dat een maandelijks bijdrage van € 25,00 per maand nodig is om een kind een degelijk onderkomen te geven, te voeden en naar school te laten gaan.
De kinderen komen uit arme Nepalese families die getroffen zijn door de inmiddels beëindigde Nepalese burgeroorlog. De opvang van deze kinderen is nodig doordat deze één of beide ouders verloren zijn. Voor de overblijvende familie is er te weinig inkomen om een kind te kunnen onderhouden.Om de benodigde zorg voor opgevangen kinderen langdurig te waarborgen heeft sYin het adoptieprogramma geïntroduceerd. Deelnemers van dit programma zorgen ervoor dat niet alleen de financiële lasten van het kind gedragen worden, maar ook worden zij door sYin geïnformeerd over het kind dat zij bijstaan. Adoptiefouders en de financieel geadopteerde kinderen kunnen met "hun" kinderen corresponderen. Ook een bezoek aan het huis en kind is mogelijk.
- Klik hier voor een brochure
- klik hier voor een aanvraagformulier.
We laten nu een van de kinderen aan het woord:
Hallo, Ik ben Sita Basnet. Ik woon sinds mei 2007 in een Kinderhuis in MahatGaunda vlakbij Pokhara in Nepal. Pokhara is de tweede grote stad van Nepal. Er komen veel toeristen om te wandelen in het Annapurna Gebergte, met toppen tot ruim 8000 meter. Als het helder is kan ik de bergen vanaf het dakterras zien. Vooral de Fishtail, een heilige berg, is erg mooi, hij lijkt net op een Vissenstaart!
Nepal is een mooi land waar ik erg trots op ben. Nepal is niet zo heel erg groot maar heeft de hoogste berg ter wereld; de Mount Everest in de Himalaya, Himalaya betekent trouwens huis van de sneeuw, leuk hè. Ik ben geboren in Dohali een klein plaatsje in de bergen. Mijn vader was militair. Ik heb nog een 3 oudere broers.
In Nepal is een hele lange tijd een oorlog geweest. Mijn vader is daarbij omgekomen. Dat was heel verdrietig. Mijn moeder kon niet goed meer voor mij zorgen. Nepal is ook een erg arm land waar de meeste mensen heel weinig verdienen. Gelukkig was er voor mij de mogelijkheid om een plaatsje te krijgen in het Shreejana Children Home, zo heet ons huis.
Dit huis is gebouwd met hulp uit Nederland, de Stichting Youth in Nepal, uit Maarssen.
Ik woon in dit huis samen met 29 andere kinderen, ongeveer evenveel jongens als meisjes.
De oudste is 14 jaar en heet Sunam Yogi. Het huis is heel mooi huis en erg nieuw. Onze moeder heet Rita Sunam, zij zorgt voor ons. Verder is er een kok, hij heet Min Bahadur. Dan is er nog Laxmi Nepali , die ook helpt in huis. Zij heeft een baby en woont ook bij ons. Dan is er nog Sima Thapa die allerlei dingen regelt voor het huis. In een klein huisje in de tuin woont de guard , hij is de oppasser en zorgt dat er geen koeien in de tuin komen. In Nepal lopen de meeste koeien zo maar los op straat moet je weten, Je moet altijd het hek goed dicht doen anders lopen de koeien zo de tuin in. Ons huis ligt aan een rivier, de Seti Rivier. Het is een heilige rivier, dat kun je zien aan de vele tempeltjes die hier in de buurt zijn. Onze tuin grenst aan de rivier, maar er is een diepe afgrond. Daar moet je ver vanaf blijven want het is wel gevaarlijk. Gelukkig is er een muurtje gebouwd.
Ik zit vlakbij ons huis op school. Het is maar een paar minuutjes lopen. Ze noemen dat de Nursery, een soort kleuterschool. Alle andere kinderen gaan ook naar een school vlak in de buurt. Op de ene school leren ze Engels, de andere school is een Nepalese school. O ja bij ons zit er ook iemand in het huis die een andere taal spreekt. In Nepal spreken ze soms verschillende talen. Maar hier op school leren ze ook Engels dus kan je hem steeds beter verstaan.
Er werken nu in ons huis twee Nederlandse meisjes, Ze heten Nita en Heleen. We vinden ze heel erg lief en ze helpen ons met van alles. Ook met ons huiswerk. Ze leggen dan een beetje de dingen uit die wij niet zo goed snappen. In Nepal moet je soms veel dingen uit je hoofd leren al weet je soms niet precies waar het over gaat. Heleen en Nita hebben in Nederland geld opgehaald voor ons huis. Wel 2500 euro en dat is in Nepal heel veel geld. Ze hebben voor ons hele mooie meubels gekocht en ook gordijnen. Het huis ziet er nu nog mooier uit. Helaas gaan ze half april weer weg. Hopelijk komen er weer nieuwe Nederlandse jongens of meisjes ons helpen. Wij vinden het in ieder geval erg leuk.
Wat kan ik nog meer vertellen. Als we elkaar groeten vouwen we onze handen, buigen ons hoofd en zeggen dan Namasté; dat betekent Ik groet het heilige in u; ik snap dat niet zo goed, maar het is wel mooi.
We eten drie keer per dag. Ons lievelingsmaal is Daal Bat. Dat eet iedereen in Nepal wel 2 keer per dag. Het is rijst met een papje van linzen. Verder zitten er groenten bij. In het weekeinde krijgen we er ook stukjes kip bij; dat is voor ons een heel feest. Je eet het allemaal met je handen zoals iedereen dat doet. Verder eten we ook wel koekjes of fruit en soms brood. Heleen en Nita eten wel wat vaker brood dan wij. Daar zorgt …dan wel voor.
Nepal is een hindoeïstisch land. Maar er zijn ook veel bhoedistische mensen. Ze kunnen beide goed met elkaar opschieten. Er zijn heel veel hindoeïstische goden. Zo heb je Shiva, Ze wordt vaak voorgesteld als een vrouw met veel armen. Ze rijdt op een stier. Ook heb je Visnhu en Ganesha. Die laatste heeft het hoofd van een olifant. Ze zeggen dat hij geluk brengt. Soms gaan we naar de tempel in de buurt en krijgen dan op ons voorhoofd een Tika, een rode stip, die blijft gewoon zitten tot je weer een nieuwe krijgt. Je kunt ook Tika’s kopen in de winkel maar die zijn erg duur voor ons.
In ons huis hebben we een tv. Soms mogen we kijken. Ik snap het allemaal nog niet zo goed. De grote jongens en meisjes spelen heel vaak Caramboard. Het is een groot bord met in alle vier hoeken een gat met een netje eronder. Je moet dan proberen door te pieken, fiches te schieten in de hoeken van het bord. Voor mij nog veel te moeilijk maar soms mag ik het ook proberen en soms lukt het nog ook, knap hè!
Als je het leuk vindt kun je ons sponsoren. Je krijgt dan een foto en een beschrijving van ons huis. Dan kunnen ze ons huis blijven betalen zodat wij goed verzorgd kunnen blijven en naar school kunnen blijven gaan. Je kunt dan met ons schrijven en misschien later ook e mailen. En wie weet kom je een keer naar Nepal om mij te bezoeken. Dat zou ik wel “gaaf” vinden zoals ze dat, geloof ik, bij jullie zeggen. Voor 25 euro per maand kan sYin ons blijven helpen.
Als je mij of een van mijn vriendjes of vriendinnetjes wil sponsoren dan kun je dat doen. Je moet dan even mailen naar da.deboom@casema.nl Hij is onze contactpersoon. Hij woont op de IJsvogel 34, 3602 XN Maarssen. Bellen mag ook 0346-580530. Voor spontane giften is hier het rekeningnummer 41.75.35.023 ten name van sYin te Maarssen.
Namasté en heel veel liefs van,
Sita
 |
 |